پاسخی به جناب حسامی
نویسنده:دانشمند فرزانه استاد جعفر ناظم رعایا
طرح دعوی در مراجع دیصلاح بین المللی بمنظور وصول خسارات.
بانوجه به مطالب جالب توجهی که جناب حسامی عزیز مطرح نموده اند موارد زیر عرضه می گردد
۱- آنچه مربوط به جنگها و تعدیات و تجاوزات گذشته است چون دولتهای ایران ناتوان و بی لیا قت بوده اند با وجودیکه طرفهای مقابل متجاوز وآغاز گر بوده اند ولی ایران را مجبور به پرداخت خسارتهای جنگ نموده اند که بدینترتیب قطعات وسیعی ار کشور مارا به عنوان خسارات جنگی از ایران جداکرده و به تصرف خود درآورده و یا بدون مشخص کردن متجاوز ومکلف کردن او به پرداخت خسارت موضوعرا مسکوت رها کرده اند که ار هر دومورد گمان نمیرود به علت مرور زمان شدن وبا توجه به اوضاع سیاسی زمان بتوان کار مفید ی انجام داد .
۲- در مورد جنگ تحمیلی هشت ساله عراق با ایران که در نتیجه پا فشاری ایران ,از طرف دبیر کل سازمان ملل رژیم بعثی عراق متجاوز وآغاز گر جنگ معرفی شد –نظر باینکه با حمله آمریکا به عراق و براقتادن رژیم بعثی و اعدام صدام و همد ستان او عراق اکنون گرفتار آنچنا ن وضعیتی شدده است که نیاز مند مساعدتهای ایران است و با توجه به اینکه عملا به اشغال آمریکا درآمده است باید منتظر آینده بود .
۳- اما آنچه مربوط به نفت ایران وکشورهای غربی است موضوع دیگری است که بنده قبلا کتبا مطالبی را مستندا به نظر مقامات مربوط رسانیده ام که یک فقره آنرا ذیلا درج مینمایم:- ( فوقا اشاره کردیم که درآن زمان بعلت جنگ اعراب و اسراببل هم تولید نفت ایران و هم بهای آن بشدت افزایش یافت (شش ملیون بشگه درروز با سی وپنج دولار قیمت- اگر بعضی روزها کمتر یا زیاد تر بوده است ببخشید چون ممکن نبود ارقام را روزانه جمع کنم . درآن سالها از تلمبه خانه گوره روزانه شش ملییون بشگه نفت بسوی خارگ بوست میشد درحالی که تاسیسات تفکیک کوه موند وبندر ماهشهر و آبادان هم فعال بودند .
اگر ما آنهارا ندیده بگیریم و معدل صادرات را همان شش ملیون بشگه وبا بهای هربشگه سی و پنج دولار حساب کنیم با یک حساب سر انگشتی میشود سالی ۷۶۶۵۰۰۰۰۰۰۰ هفتاد وشش میلیارد و ششصد و پنجاه ملیون دولار !!! درسال. درآن سالها هزینه تولید هر بشگه نفت که شامل بهره مربوط به سرمایه گذاریها- استهلاک تاسیسات و هزینه های بالا سری وپشتیبانیها هم میشد تقریبا پنج دولار بود که کل آن برای هر سال میشد تقریبا ده ملیارد و نهصد و پنجاه ملیون دولار . حال اگر این مبلغ هزینه تولید را از کل مبلغ فروش کم کنیم باقیمانده خالص میشود شصت وپنج ملیارد وهفتصد ملیون دولار !!! و این در صورتیست که در سال ۱۹۷۴ حد اکثر هجده ملیارد و ششصد ملیون دولار (آن هم ظاهرا) به ایران پرداخته اند !! ولذامعلوم نیست که ۴۷۱۰۰۰۰۰۰۰۰ دولار ما به التفاوت از کجا سر در می آورده است؟- مگر اینکه بگوییم شرکتهای عامل از فروش خالص نفت تقریبا جهار برابر ایران بهره برداشت میکرده اند !!!لابد این مبلغ ناچیز (بقول شاه)جایزه خوشحسابی شر کتهای عامل بوده است-نه آن میلغ نا چیزی که در قرارداد ذکر کرده بوده اند؟! بنظر نگارنده هم اکنون نیز که سالهاست که دست غربیان از صنعت نفت ایران کوتاه شده است ,برای دولت ایران ممکن است موضوع تولید وصادرات نفت کشور را برای لا اقل شش هفت سال آخر فعالیتهای کنسرسیوم نفت و شدکتهای عامل وبا توجه به ارقام صادراتی که خود آنها اعلام کرده اند و با توجه به قیمتهای روزانه بازارهای نفت که یقینا قابل دسترسی است, مورد حسابرسی قرار دهد و آن چنانکه شرکتها و دیگر اتباع کشورها و بخصوص آمریکا –در هر شکایتی ,هر چند واهی ,حکم بر محکومیت ایران صادر کرده و میکنند و مبالغ هنگفتی را برای هر شاکی از اموال توقیف شده ایران برداشت مینمایند – حتی کار را بجایی رسانیده اند که حکم توقیف وحراج ذخایر باستانی مارا که برسم امانت نگاه داشته اند صادر مینمایند _ دولت ما هم باحسابرسیهای مستدل مبالغ کلاهبرداریها وغارتگریهای شرکتهای مذکور را که سر به صدها ملیارد دولار میکشد –با محاسبه عدم النفع وبهره های مربوط از طریق شکایت به دادگاههای بین المللی مطالبه بنماید )
۴ درپایان اضافه میگردد که پیشنهاد بنده مورد توجه دست اندر کاران قرار گرفته و اخیرا شنیده ام که گروهی ما موریت یافته اند که نسبت به اینقبیل موارد تحقیقات لارم را جهت اقدام انجام دهند- خدا کند موضوع تا حصول نتیجه دنبال شود
Loading ...
خوراک سایت مردمی سده لنجان
یک نظر بگذارید