گذری در شهر قنات و قنوت و قناعت.بخش ۵
نکته جالب درها و ارسی های بخش شمالی خانه است که ارسی ها با شیشه های رنگین تزیین شده اند.تابش نور خورشید بر ارسی ها در زمستان دو ویژگی را پدید می اورده است.نخست انکه منشور شدن شیشه ها ؛باعث می شده پرتو های نور در اثر شکست طیفهای گوناگونی از رنگ ایجاد کنند که مانند نقش قالی بوده است و دوم اینکه این طیفهای نور مانند یک ماده ضد حشره عمل می کرده که هیچ گونه حشره ای در اطاقها نمی امده است.خانه لاریها؛اطاق ایینه زیبایی داشت.در سقف اطاق عکس های زنان اروپایی را به صورت دکوپاژنصب کرده بودند که میراث فرهنگی بر روی برخی از عکسها یا گچ کشیده بود یا عکسها را تراشیده بود.
اما اگر چه روی عکسهای اطاق اینه خانه لاریها گچ بود اما باغ هتل مشیرالممالک یزد جایی است که نه تنها گچ روی عکسها نیست بلکه در ودیوارش از تابلوهای نقاشی شاهنامه به سبک نقاشی قهوه خانه ای پر است و چه جای قشنگی است این باغ هتل.در سالن هتل مراسم شب یلدا را برگزار کردند در حضور هشتاد نفری که اهل ذوق بودند و ادب و شعر و احساس.
مراسم با شعر خوانی از دیوان حافظ و موسیقی سنتی و یک پذیرایی مفصل اعم از تنقلات و میوه و شام همراه بود.شب قشنگی را در باغ هتل مشیر الممالک سر کردم و شب یلدا کامل شد هنگامی که در یزد گرم و خشک و بیابانی برف امد.بله. تعجب نکنید در اغاز زمستان هشتاد و شش؛ یزد, برف را به روی خود دید.
یکی از نکات زیبایی که در یزد دیدم موقوفه گورستان زرتشتیان یزد یا دخمه های زرتشتیان یزد بود.در یزد میدان کوچکی هست به نام میدان شیخ حسن نصر االه که به یادبود مبارزه شیخ حسن نصراله رییس حزب الله لبنان ان را نامگذاری کرده اند.از این میدان که دور بزنی و به سمت جنوب بروی اتوبانی است که انتهای ان دخمه ها قرار دارند.در این ناحیه از شهر یزد به صورت انبوه ساخت و ساز می کنند و اپارتمانهای چند طبقه ای را در حال ساخت دارند.موقوفه زرتشتیان در زمین بسیار بزرگی واقع شده که دو دخمه معروف در ان هست.بر سر در موقوفه نوشته بود “بر فروهر همه در گذشتگان درود باد.”از در اصلی که وارد می شوی در سمت چپت ساختمانی اداری است و در سمت راستت گورستان زرتشتیان.از این فضا که رد شوی و به سمت جنوب بروی در بزرگی است که تو را وارد محوطه موقوفه می کند.
در موقوفه چندین ساختمان خودنمایی می کنند.نخست چشمم افتاد بر اب انباری که قدمت ان به عصر پهلوی اول باز می گشت.در روبروی اب انبارچندین ساختمان مخروبه و در حال خرابی بودند که انها را خیله می نامند.پیشتر(قبل از سال۱۳۱۵هجری خورشیدی)هر گاه فردی زرتشتی می مرد پیکر او را در دخمه ها می گذاشتند تا خوراک لاشخور ها شود.زرتشتیان بر این باور بودند که خاک چون از عناصر چهارگانه است نباید ان را الود و نهادن مرده در گور، الودن خاک را در پی دارد پس مردگان را خاک نمی کردند اما در عصر پهلوی اول، قانونی تصویب شد که زرتشتیان نباید مردگان را در دخمه ها ببرند و باید مانند مسلمانان انها را دفن کنند که زرتشتیان مجبور شدند مردگان خود را خاک کنند و امروزه هم انان این کار را می کنند.مراسم دفن مرده در ایین زرتشت به این گونه است.پس از اینکه مرده را می شویند او را در پارچه دوخته سفید رنگی می گذارندو جسد را در تخت روان اهنی می گذارند و در حالیکه لباس و کلاه و روسری سفید پوشیده اند مرده را تشییع می کنند.در ارامگاه ،موبد، بخشی از گاتها را می سرایدو مرده را در گور می گذارند و دفن می کنند.
Loading ...
خوراک سایت مردمی سده لنجان
یک نظر بگذارید